[سلام میهمان عزیز ، به وب سایت نظام تمدن نوین اسلامی خوش آمدید] - آخرین منتشر شده ها:

رابطه ی هویت علم و هستی – بخش اول

49رابطه ی هویت علم و هستی

(قسمت اول)

الف) علم با هستی هم آغوش است:

آنچه در حکمت اسلامی درباره علم و شناخت توسط حکما اثبات‌شده این است که علم مساوق باوجود یا عین وجود است[۱] به این صورت طلوع و تجلی علم در هر چیزی عین طلوع و تجلی وجود در آن چیز است به‌طوری‌که هر جا وجود شدید است علم نیز عین آن شدید است و هر جا وجود ضعیف است علم هم ضعیف خواهد بود اما سوالی که قابل طرح است این است که علم داشتن اشیاء و اظهار علم و معرفت آنها به چه صورت است تا ما با اظهار آنها بفهمیم آنها هم عالم هستند، البته می دانیم که حتما اظهار علم هر شیء، هم به‌تناسب وجودی او ظاهر خواهد شد؛

ب) علم هرچیزی مطابق وسعت وجودی آن چیز

نسبت به علم داشتن هر چیزی دو نوع نگرش می‌شود داشت:

نگرش سطحی:

یعنی اگر علمش را عالمانه مثلاً در قالب کلامی، نوشتاری بیان کرد یا با اشاره اظهار کرد می‌فهمیم او عالم است.

نگرش عمقی:

یعنی با لحاظ اینکه هر چیزی متناسب با توان وجودی خود علمش را اظهار می‌کند پس کلامش هم متناسب با توان وجودی‌اش خواهد بود[۲]؛ بنابراین اظهار علم توسط غیر انسان با ساختار وجودی آن است یعنی برای اینکه در مورد خود با ما سخن بگوید خود، وجود و هستی خود را به ما عرضه می‌کند که وجود او نشان از علم درون اوست.[۳]

پس تمام چیزهای که در عالم وجود دارند اعم از جامدات، مایعات، گیاهان، حیوانات و انسان‌ها، چون وجود دارند علم هم دارند[۴]؛ و اینکه هر چیزی به‌اندازه‌ی وسعت وجودی خود از علم بهره‌مند است در آخر  این توصیه ی عمیق امام خامنه ی برای علم آموزی نیکوست که می فرماید:

آن چیزی که ما از محیط دانشجوئیمان انتظار داریم، پیشرفت علم، پیشرفت اندیشه‌ی سیاسی، عمق اندیشه‌ی دینی و ایمان دینی، عمق معرفت دینی و روشن‌بینی دینی، دست یافتن به قلمروهای جدید؛ هم در زمینه‌ی علم، هم در زمینه‌ی سیاست، هم در زمینه‌ی معرفت دینی در محیط دانشجوئی است[*].

………………………………………………..

[*]بیانات امام خامنه ی  در دیدار دانشجویان نخبه و نفرات برتران کنکور و فعالان تشکل‌های سیاسی ۱۳۸۶/۰۷/۱۷

[۱]شرح حکمت متعالیه اسفار اربعه، آیت‌الله جوادی آملی،۱۳۷۲، ص ۱۸.

[۲] چون بشر برای اظهار علم خود راه دیگرى جز استخدام الفاظ و یا اشاره و نصب علامت نداشته و به همین‏ها عادت کرده و تنها این‌ها را کلام مى‏داند دلیل نمى‏شود که درواقع هم‌ کلام همین‏ها باشد، بلکه هر چیزى که از معناى قصد شده ما پرده بردارد کلام است (تفسیر المیزان، علامه طباطبایی،۱۳۷۵، زیر آیه ۱۷ سوره‌ی اسراء).

[۳] – هیچ موجودى نیست مگر آنکه وجود خود را درک مى‏کند (البته مرحله‏اى از درک) و مى‏خواهد باوجود خود احتیاج و نقص وجودى خود را که سراپایش را احاطه کرده اظهار کند، احتیاج و نقصى که غنا و کمال پروردگار آن را احاطه نموده است، پس هیچ موجودى نیست مگر آنکه درک مى‏کند که ربى غیر از خداى تعالى ندارد، سپس پروردگار خود را تسبیح نموده و از داشتن شریک و یا هر عیبى منزه مى‏دارد (همان).

[۴] هر یک از موجودات به مقدار حظى که از وجود دارد، بهره‏اى از علم دارد و البته لازمه این حرف این نیست که بگوییم تمامى موجودات ازنظر علم باهم برابرند و یا بگوییم علم در همه یک نوع است و یا همه آنچه را که انسان مى‏فهمد، مى‏فهمند و باید آدمى به علم آن‌ها پى ببرد و اگر نبرد معلوم مى‏شود علم ندارند. (تفسیر المیزان، علامه طباطبایی،۱۳۷۵، زیر آیه ۱۷ سوره‌ی اسراء)

پوستر مطلب قسمت اول رابطه ی هویت علم و هستی

????????????????????????????????????????????????????????

در باره مرتضی جلیلی

سلام دوستان گلم در این وب قصد دارم نکته ها و دقایق ها از بزرگان تعریف کنم شاید دلی شاد شود یا محفلی گرم و دوست دارم اگر فضلی آموختم اسمم نه معروف به دکتر بلکه معروف به حجت الاسلام باشد که حجت الاسلامی افتخار است ....

نسبت به این مطلب نظری دارید؟

همه ی ما مسئولیم آقایی دلار را بشکنیم

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *