[سلام میهمان عزیز ، به وب سایت نظام تمدن نوین اسلامی خوش آمدید] - آخرین منتشر شده ها:
صفحه ی اصلی / اصول راهبردی توحیدی / تربیت علمی وظیفه ی اصلی

تربیت علمی وظیفه ی اصلی

42تربیت علمی وظیفه ی اصلی

عمق بخشی به قوای اداراکی وظیفه ی اصلی معلم و متعلم

۱- عمق معرفت و قوای ادراکی انسان

امام حسین (ع) در توضیح سطح علم و آگاهی به عجز خویش که نسبت به شکر خدا دارد ابعادی از قوای ادراکی خود را مدرک (درک کننده) وشهود کننده ی این معرفت و علم می داند که نه قوه ی مدرکه ی مغز و ذهن و ضمیر بلکه برای قوای ادراکیه ی انسان سطحی را معرفی می فرماید که فقط می شود گفت درک چنین اعماقی از قوای ادراکیه نیاز به تربیتی عمیق با مربی گری خود امام حسین (ع) می خواهد زیرا راه علم و معرفت رسیدنی است نه خواندی؛ ایشان در روز عرفه با خدای خویش را چنین می خواند:

(و انا اشهد یا الهی بحقیقه ایمانی و عقد عزمات یقینی و خالص صریح توحیدی و باطن مکنون ضمیری و علائق مجاری نور بصری)؛ و ای خدای من، [به عجز خویش از شکر و سپاس گذاری از نعمت های که به من عنایت فرمودی] من[حضرت در محضر خدای خویش من و شخصیت حقیقی خویش را می فرماید] با حقیقت ایمان خویش، با اراده ی محکم و راسخ معرفتی که با وجود من گره خورده، با اعتقاد خالص و صریح من به یگانگی تو، با نهانِ نهانِ نهانِ ادراک خویش،  با علائق ادراکیه ی وجود که جاری کننده ی نور بینایی من هستند[به عجز خویش] عالم و آگاه هستم.امام خامنه ای در این باره می فرماید:

تکامل، یعنی مفاهیم عالی را بهتر درک کردن، تخلق به اخلاق عالی را بیشتر پیدا کردن، و یک قدم به سوی یک معرفت صحیح جلو رفتن؛ به این ترتیب، بشریت قدم‌به‌قدم جلو آمده، تا به دوران نبوت خاتم رسیده؛ و امروز هم همان حرکت به سمت پیش ادامه دارد.  مگر میشود دنیا در همین جهالت باقی بماند؟ مگر ممکن است که اکثریت قاطع بشر، دستخوش هوسهای خباثت‌آمیز و همراه با برند‌ترین ابزارهای بشری در خدمت قلدرهای روزگار باشد؟ این نقطه‌ی عطف است، و ما پیش خواهیم رفت. *

۲- هویت علم حضرت معرفت توحیدی است

حضرت قوای مدرکه ش را که شاهد و مدرک این شناخت حضرت به عجز ایشان از بجا آوردن شکر الهی است را این‌گونه بیان می‌کند که:

اولا حضرت به وسیله ی حقیقت ایمان و خالصیت و صراحت اعتقاد در وحدانیت خداوند (یعنی معرفت توحیـدی) به این عمق درک و شهادت رسیده است.

 ثانیا اینکه علم حضرت به عاجز بودن خویش در بجا آوردن شکر الهی از سنخ «مفاهیم و تصورات» نیست بلکه علم حضرت نه از سنخ تصورات، بالاتر از «تصورات» و حتی بالاتر از  «تصدیقات» و حتی بالاتر از «تصدیقات یقینی»، و البته باز بالاتر از «تصدیق یقینی» یعنی «اراده» یا نه حتی بالاتر از «اراده» که «عزم» (اراده‌ی محکم) است یا باز نه حتی فراتر از «عزم»، یعنی ازسنخ  «عقد عزم» می باشد؛ پس هویت علم حضرت که در این عمق است قوه ی مدرکه ی (درک کننده ی) چنین علم ومعرفتی در چه عمقی است که حضرت در خود عجز خویش از شکر خدا را در چنین عمقی احساس کرده و با خدا در میان می گذارد.

۳عمق تربیت قوای ادراکیه

 و اینکه حضرت این علم را نه اینکه حضوری بلکه حتی فراتر از حضوری چون علم حضوری «حضورشیء عند النفس» (حضور خود معلوم نزد نفس عالم) است ولی حضرت می‌فرماید این عجز را نه با «نفس» بلکه با «ضمیر» خویش و باز نه خود «ضمیر» که «باطن نفس» است بلکه با «مکنون این ضمیر» که «باطنِ باطنِ نفس» است و باز نه با خود این «مکنون» بلکه با «باطنِ مکنونِ ضمیرِ» خویش، عجز شکر خدا را می‌فهمد؛ البته «انأ» و «من حضرت» است که به این معرفت و علم توحیدی رسیده است.  «انأ» یا منی که تربیت شده ی مادر وپدری است که در وصف پدر همین بس که « باب مدینه ی علم » و « من عنده علم الکتاب » است و در وصف مادر همین بس که « بضعه منی » و « کوثر » است.

۴-کاش ما هم تربیت می شدیم

 اگر باب مدینه ی علم، باب علم و معرفت توحیدی بسته نمی شد و ما تحت تربیت علم معلم حقیقی از این معارف حیات بخش تناول می کردیم با این سطح از قوای ادراکیه ی خویش منظری از عالم ، ابعادی از عالم و یا به بیان دیگری با عمقی معارف و علوم را درک می کردیم که الان نسبت به آنها کور و نابینا هستیم به طوری که حتی تحمل قبول وجود این سطح از معارف ، برای انسان را نداریم مثل نوزادی می مانیم که بعد از به دنیا آمدن با اینکه چشم دارد ولی چشمش را باز نکند و راضی باشد در همان سطحی که در رحم مادرش بود با عالم رابطه داشته باشد.

……………………………………………………………..

*بیانات امام خامنه ی در دیدار اقشار مختلف مردم‌ در روز نیمه‌ی شعبان۱۳۸۷/۰۵/۲۷

۱-مفاتیح الجنان،دعای امام حسین (ع) در روز عرفه

۲-من مدینه ی علم هستم و علی در این مدینه پس هر کس می خواهد از علوم من مستفیض شود باید از راه در آن داخل شود.(الانساب،ج ۳،ص ۴۷۵)

۳-و کافران گویند تو پیامبر نیستی، بگو خداوند و کسی که صاحب علم کتاب است، بین من و شما گواه بس ﴿قرآن ،رعد،۴۳﴾

۴-فاطمه پاره تن من است،(الامالی، صدوق،ص۵۷۵)

۵- ای محمد ما به تو خیر کثیر عطاء کردیم(قرآن،کوثر،۱)

 

پوستر مطلب تربیت علمی وظیفه ی اصلی

????????????????????????????????????????????????????????

در باره مرتضی جلیلی

سلام دوستان گلم در این وب قصد دارم نکته ها و دقایق ها از بزرگان تعریف کنم شاید دلی شاد شود یا محفلی گرم و دوست دارم اگر فضلی آموختم اسمم نه معروف به دکتر بلکه معروف به حجت الاسلام باشد که حجت الاسلامی افتخار است ....

نسبت به این مطلب نظری دارید؟

اصل امیدواری در زندگی

    🍃نکته های کلیدی برای تشکیل خانواده توحیدی اصل امیدواری در قرآن 🔹«بگو اى …

یک نظر

  1. That insight solves the prolmeb. Thanks!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *